adını

sen koy

bugün  biliyormusun insanlık

günlerden bir nisan ve duygularım

şakalaşmanın hoşgörünün günü

yaşadığım yer Denizli Türkiye

çalıştığım yer 112 ambulans servisi

şehrimin kaldırımları sanki deprem görmüş

yollarım demir parmaklıklarla örülü

karşı kaldırımdaki dostuma merhabayı

demir parmaklar arkasından veririm

sanki yarı açık ceza evindeyim

birkaç palmiye bilirim şehrimin çınarında

bazı akşamlar yanlarında biraz gezinirdim

şimdi demir parmaklıklar ardından

şehrimi gezip seyretmekteyim

bugün bir nisan  insanlık

mısralar şaka değil

akhan  beldesine bir anonsla gidiverdim

yaşı sonbaharın başları yalnız adamın evine

bir koku ve oksijensizlik

duvarlara sinmiş fakirlik

çaresizlik  yalnızlık

mutfak salon eşiğine

yüz üstü yatan bir adam

burnuma hiç hoşda olmayan

bacakları çıplak altı ıslak

atan bir yürek

seslenince mırıldanan dudaklar

karanlık ve soğuk

yaşayan bir insan bacakları soğuktan donmuş

kırmızı siyah pul pul ve de kokmuş, kokuşmuş

bugün bir nisan insanlık

gördüklerim şaka değil

canlı canlı bir insanın çürüdüğünü gördüm

bugün dünyanın en hızlı kalkınan ülkesindeyim

hızır acil vakalara gitmekteyim ne çare

Bağ kurlu mu ! SSK’ lı mı! bunun peşindeyim

evrak sormaktan, hastayı doktorluğu unutup

merkeze evrakların tam olduğunu

söylemenin peşindeyim

bugün bir nisan insanlık

önce evrak şaka değil!

köyleri vardır bu şehrin

üç beş  dağ ve eteğinde

milletin son beylerinin yaşadığı yerler

sanayileşme pahasına menderesinde balığını

haberleşme uğruna zeytin ağaçlarını kuruttuğunuz

yer altı kaynakları kirleniyor deyip

araçları yıkatmadınız

evine ekmek götüren babaları işsiz

evleri aşsız bıraktınız

sundurma ayakyolu dışarıda

eskice tahta kapılı bir ev gördüm

kapının arkasında ince uzun bir hol

bir oğlan iki çitlembik kız çocuğu

mavi bir leğene ıslatmışlar ekmeği

yumuşadıkça yediklerini gördüm

Avrupa  birliği diye

köylüye çok sert çıktınız

kaçıncı viyana kapılarından döndünüz

Türkiye’ yi unuttunuz

bugün bir nisan insanlık

ıslatılarak yenen kuru ekmek

balığım, zeytin ağacım şaka değil!

babama iş, cebime harçlık, soframa aş istiyorum

artık ne yarım kalmış bir proje ne avrupaya uşaklık

ne asık bir surat  ne devrilmiş bir çınar

ne suları siyah yağlı akan bir ırmak istemiyorum

demir parmaklı kaldırımlar,

eğitimli benim halkım

isyan etmeyecek kadar

analar vefalı

çocukların gözlerinde umut var

ben mutlu olmak istiyorum insanıma küsemem!

bu bayrağın altıda yaşamak isteyen yaşar

istemeyen ya gider ya kafası kopar

bugün bir nisan insanlık

bayrak duygularım şaka değil!

köyümden şehrime şehrimden ülkeme ve bayrağa

adını sen koy!

23:52

01/04/2005

deli beyaz