ayna

yeşil çimen üstündeyim

ağacında kırmızı gonca

beyaz pembe gül etrafta

arkada dizi dizi açmış

sarı mor mavi menekşe

karşımda duruyor yükselen

bacaları fabrikaların filtresiz

akşamında sabahında

kirletiyor havasını

honazın eteklerinde

bir perde oluyor

doğan batan güneşin

en güzel resmine

bir aynaya bakıyorum

Denizli’de organize de

aynanın arkası katran karası

temiz akan derelerim

kirlenir akan menderesim de

nasıl bir gözlükle bakıyor

şehrimin ziraat çevre müdürü

bir bardak suyu esirgiyor

arabamın camından

onun baktığı gözlüğün

aynası biraz farklı olmalı

hani sadece duygusal olandan

ne zaman koklayacağım

kirlenmemiş gonca gülü

ne zaman vereceğim tarlamdaki

karpuza kavuna pamuğa

mısıra buğdaya temiz bir bardak suyu

aynası farklı gözlük

hiç mi göstermez bahçelere

tarlalara fabrikalardan akan

topraklarda asit gibi kaynayan suyu

ben özlemedim mi mendereste

ya sen

aynalı sazanı mı!

bir de bu aynadan bakılmalı

Türkiye de Denizli

ayrı bir cumhuriyet değilse.

her neyse

bugün çok mutluyum

bugün dört temmuz ve özlem

sabahında yağmur vardı kirletilen şehrimde

ağaçlar yapraklarını yıkadı

gölgesi daha serin

çimler daha yeşil

zakkumun pembesi daha pembe

koklanacak gonca gülde yok bir leke

toprak guslünü yapmış

kokar tazeden bebek gibi

işte özlem yağmur yüzlüm

bugün yeğenimin doğum günü

Aleyna babası ve amcadan çok uzakta

dördüncü yaşına ilk adımında

yazamazdım mutsuzluğumuzu

unutturdun yanaklarının tadını

bahçede kediler çok rahat

cillop hadi onları kovalasana!

bisikleti taşıtsana

hadi bizi yorsana

dedesinin çakır gözlü, sarı kızı

bunca kirliliğin içinde

iki güzel şeysin yağmur yüzlü ve Aleyna

dört temmuzumda

yağmur yüzüm aynada

gösteremezdim yüreğini

yüreğimi

11:44 - 04.07.005

amcası baban bu şiiri  şimdi görmesin