pembe balkonun

kızı

alaca karanlık zamanı

geniş bomboş bir cadde

kenarları güller açmış

kırıntı yağmur düşüyor

ileride sokak lambası

ışık kırılıyor, renk kırıntılı

lambanın altına geliyorum

gözlerim takılıyor, karşıdaki

pembe balkonlu küçük eve

kapısı penceresi açık balkon

kırıntılı yağmurun rüzgarı

tül perdeyi itiyor, okşarcasına

arkasındaki güzelin yüzüne

uzun sarı bukle saçlı

gözleri yeşil olmalı, her hal

uzun boylu, gecede kumral

dalmış uzaklara ufka bakıyor

pembe balkonun kızı

pembe düşünüyor olmalı!

güneş pembe batmış

sokaktaki gül pembe

kırıntılı yağmur sokakta

lambanın kırılan ışığı pembe

pembe düşün pembe benimle

tül perdeden ayrıldı pembe

sokak lambasının altında

ıslatırken kırıntı yağmur beni

kağıt nemlenip yumuşadı

kalemim yazmayı durdurdu

pembe,  pembe balkonun kızı

pembe küçük kapıyı araladı

eminim pembe düşünüyordu

pembe balkonun kızı

beni tutup içeri almıştı

kumral yeşil gözlü

sarı uzun bukle saçlı

biraz da uzunca tatlı

pembe düşünüyordu pembe

pembe balkonun kızı yalnız

benimle

küçük pembe kapılı

pembe balkonlu evinde

o şimdi mutlu!!!

değil!!!

14.44-25.10.03